Welkom op deze site van schrijver LA Elsenaar. Schrijven is meer dan verhalen vertellen: het is ontdekken, het is zwerven door de wereld van het woord. Ik wens je veel leesplezier bij je zwerftocht door deze site.
Je loopt toevallig een boekhandel in waar je nooit komt en loopt de liefde van je leven tegen het lijf… Dromen kunnen zo levensecht zijn dat ze uren na je ontwaken je stemming nog beïnvloeden…
Soms lijken gebeurtenissen wel heel toevallig samen te komen – toevallige omstandigheden kunnen je levensloop diepgaand beïnvloeden. Het ‘gewone’ biedt meer voor wie zich ervoor openstelt. De werkelijkheid kan magisch zijn…
Stichting Beeldspraak en Bibliotheek Nieuwegein organiseren in samenwerking met Kunstuitleen Nieuwegein onder de titel 'De magische werkelijkheid' een middag over het magisch realisme in literatuur en beeldende kunst. Een aantal schrijvers leest voor uit eigen werk en enkele schilders en fotografen exposeren hun werk. Er is alle mogelijkheid voor het publiek om met hen in discussie te gaan over hun werk.
Verwacht worden o.a.: Chris Brussel (glaskunstenaar), Iris Creutzburg (schilderes en dichter), LeoArie Elsenaar (schrijver), Jack Koehorst (schrijver / dichter), Samantha Kraak (schrijfster), Athy van Meerkerk (schrijfster), Carien Touwen (schrijfster), Ad Witte (fotograaf en dichter), Dick van Zijderveld (schrijver). Presentatie: Fred Goeth.
De bijeenkomst wordt gehouden op 28 maart 2009, van 13.00 - 15.30 uur. Plaats: Bibliotheek Nieuwegein, Zadelstede 1-10, 3431 JZ Nieuwegein.
Eindpunt
Geschreven door LeoArie Elsenaar
woensdag, 04 februari 2009 18:56
In de halfslaap van het reizen in de vroege-ochtendtrein krijgen de standaardzinnen die de conducteur laat horen, soms een andere betekenis...
Eindpunt
‘Station Utrecht Centraal. Eindpunt van deze trein.’
Laatst aangepast op woensdag, 04 februari 2009 18:59
Wie kent het boek 'Het kan niet altijd kaviaar zijn'? Het boek waarin de hoofdpersoon zelfs op spannende momenten nog steeds in detail een uitgebreide maaltijd klaarmaakt; het recept staat op de pagina ertegenover weergegeven.
Aan dat boek moest ik denken toen ik een oproep onder ogen kreeg voor het combineren van culinaire met literaire kunsten. 'Haute cuisine' heet het resultaat - maar hoe haute is die cuisine eigenlijk?
Ha, op deze manier wordt het bereiden van een eenvoudige doch voedzame maaltijd, een culinair/literair feest! Het genoemde boek staat al jaren in mijn boekenkast, je hebt me tot herlezen geïnspireerd. Enne...ik kom dat gerecht nog eens een keer bij je eten, was dat zo'n veertig jaar geleden al niet een 'plat préféré' van je???
Gemaakt door Teuny, Homepage hier op dinsdag, 16 maart 2010 om 11:37
‘Kom hier jij!!! Zodra iemand jou wil kopen, verkoop ik je!’ Ik kijk op en zie bij de uitgang van het winkelcentrum een klein meisje dat net aan haar arm gegrepen wordt door een vrouw van rond 25 jaar. ‘Stil jij!’ roept ze, terwijl ze het kind hardhandig op haar arm zet. Als het meisje met lange halen begint te huilen, voegt ze daaraan toe. ‘Hou je mond!’
Laatst aangepast op zondag, 09 november 2008 20:33
Zo zie je maar dat het nut heeft even over het net te struinen. Wat een heerlijke anekdote met sterke karakters. Ik zie het helemaal voor me.
Gemaakt door Lennart, op vrijdag, 18 september 2009 om 14:09
Wat een prachtig feel good verhaal.
Als vader van een meisje van 10 kun je verhaal niet meer loslaten vanaf moment dat woord 'Kopen' valt. Gewoon boeiend en ontroerend. Maar ook zo herkenbbaar en confronteerend om te beseffen dat je eigen kind eigenlijk belangrijkste is wat er is.
Gemaakt door M. Kupras, op woensdag, 22 april 2009 om 10:40
Prachtig verteld, LA. Net als Carien hoop ik eigenlijk ook dat dit echt is gebeurd. Weet je, het is erg mooi, hoe je subtiel allerlei thema's in een vrij korte vertelling weet te verweven. Mijn complimenten.
Gemaakt door Thirza Meta, Homepage hier op woensdag, 31 december 2008 om 13:43
Een prachtig verhaal LeoArie, een verhaal waarvan ik eigenlijk hoop dat het echt is gebeurd. Heerlijk!
Gemaakt door Carien, Homepage hier op maandag, 10 november 2008 om 18:56
Op 31 augustus 2007 verscheen deze column in De Pers, onder de titel 'Zoals altijd'. Mijn schrijversnaam werd niet genoemd; de publicatie vond plaats onder mijn volle naam 'Arie Elsenaar'. Ik zat die dag in de trein. Schuin tegenover mij zat een man van middelbare leeftijd, de pagina met mijn column opengeslagen, geconcentreerd te lezen. Ik volgde zijn ogen; het was mijn stuk. Hij las mijn stuk! Tot vandaag begrijp ik niet waarom ik toen niet voorovergebogen ben om hem te zeggen: 'Mijn stuk, meneer! Mijn stuk!'
Laatst aangepast op vrijdag, 07 november 2008 19:37
Ik hoop ooit het meisje in de trein te zijn, dat niet eenmaal uit haar boek opkijkt, geen contact maakt met jou, omdat ze de wereld die je voor haar schiep niet wil verlaten om naar je te glimlachen. Dat doet ze dan nu wel even.;)
Gemaakt door Zwaluw, op maandag, 07 juli 2008 om 16:06
Je loopt toevallig een boekhandel in waar je nooit komt en loopt de liefde van je leven tegen het lijf… Dromen kunnen zo levensecht zijn dat ze uren na je ontwaken je stemming nog beïnvloeden… 
